سطوح در نمودار جریان داده ها:

در یک سیستم اطلاعاتی پیچیده منطقی، این امکان وجود ندارد که تمام اطلاعات لازم را در یک صفحه کاغذ رسم نمائیم، به همین دلیل با شکست DFD به سطوح دیگر به وسیله نمودارهای سلسله مراتب (نمودار زمینه ای، سطح۱، سطح۲ و غیره) استفاده می شود.

سطح ۱:

درک عمومی از یک سیستم اطلاعاتی می باشد که در داخل آن پردازش های اصلی سیستم اطلاعاتی، مخزن داده ها، جریان داده ها و جریان داده بین پردازش های اصلی و موجودیت های خارجی نشان داده شده است

سطح نمودار زمینه‌ ای:

بالاترین سطح سلسله مراتب DFD نامیده می شود که از سطح۱ استخراج می شود و شامل موجودیت های خارجی، جریان داده ها بین سیستم و موجودیت های خارجی می باشد، در این نمودار هیچگونه مخزن داده ای مشاهده نمی گردد.

تجزیه کارکردی:

این اصطلاح به توسعه DFD در سطح پائین تر اشاره دارد فرآیندهایی که این کار را انجام می دهند تجزیه کارکردی نامیده می شوند.

متعادل سازی DFDها:

زمانی دو سطح از DFD متعادل هستند که جریان ورودی و خروجی مشابه داشته باشند (با اسم کاملا یکسان در جریان ها) این جریان ها همچنین باید از یک منبع ورودی و خروجی برای هر دو سطح DFD باشند.

سطح۲:

این سطح حاصل شکست کارکردهای یک فرآیند سطح۱ (توسعه یک وضعیت خاص از پردازش سطح۱) در یک نمودار می باشد.

فرآیند اختصاص شناسه ها در سطوح مختلف DFD

در سطح زمینه تنها یک پردازش وجود دارد و شناسه خاصی لازم نیست. در سطح۱ پردازش ها یک شناسه دارند که یک عدد صحیح می باشد (مثل ۵) . در سطح۲ شناسه سطح۲ با شناسه سطح۱ پردازش شروع می گردد و به دنبال آن یک خط تیره و عدد صحیح دیگری قرار می گیرد (مثل ۲-۵). در سطوح بعدی این سیستم شماره گذاری به همین شکل ادامه پیدا می کند.

توقف تجزیه: زمانی توقف تجزیه صورت می گیرد که کارکرد به اندازه کافی ساده و واضح شده باشد.

توسعه نمودار جریان داده: (فعالیتهای لازم برای تهیه نمودار جریان داده)

۱ـ مشخص کردن جریان داده های کلیدی با توجه به تحلیل مستندات سیستم

۲ـ مشخص کردن تمام موجودیت های خارجی

۳ـ تعیین ناحیه های کارکردی (این ناحیه ها مکانهای اجرای پردازش می باشند)

۴ـ مشخص کردن تمام مسیر جریان داده ها

۵ـ مشخص کردن محدوده سیستم

۶ـ مشخص کردن تمام فرآیندها

۷ـ مشخص کردن مخزن داده ها

۸ـ مشخص کردن فرآیندها و مخزن داده ها و اثرات آنها بر یکدیگر ۹ـ شرح جزئیات

کنترل DFDها: چند کنترل ساده وجود دارد:

۱ـ هر پردازش باید حداقل یک ورودی و خروجی داشته باشد

۲ـ هر جریان، پردازش، مخزن داده و موجودیت خارجی باید یک نام منحصربه فرد و با معنی داشته باشد.

۳ـ جریان داده های یکسان باید کاملا وارد شوند و سطح پائین تر DFD را ترک کنند.